บทที่ 105 105 เปิดปาก

“ไม่ ๆ ลูก! เอาลูกฉันคืนมา! น้องอาร์ม ลูกแม่!”

อังคณาโวยวายเสียงดังลั่น ร่างบางพยายามดิ้นรนสุดชีวิตหวังจะคว้าร่างน้อยของลูกชายไว้ได้ แต่เชือกรัดและผ้าปิดตากลับทำให้เธอทำได้เพียงไขว่คว้าอากาศ เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัวดังระงมราวกับใจจะขาด เสียงลูกชายร้องไห้จ้าดังห่างออกไปเรื่อย ๆ ยิ่งแท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ